دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

توانمند سازی نیروی انسانی چیست

توانمند سازی نیروی انسانی (human resources empowerment) دارای مفاهیم و تعاریف متعددی است. از نظر دیدگاه مکانیکی ( ارتباطی ) توانمند سازی منابع انسانی به معنای تفویض اختیار و قدرت تصمیم گیری به رده های پایین سازمان است. از نظر دیدگاه ارگانیکی (انگیزشی ، شناختی) توانمند سازی یک عامل روانشناختی است که به ادراکات و باورهای افراد نسبت به نقش خود در شغل و سازمان ارتباط دارد و به عنوان یک رویکرد نوین انگیزشی است که انگیزش درونی کارکنان از طریق احساس خودکارآمدی افراد در انجام وظایفشان، افزایش می دهد و  فرصت شكوفايی اسـتعدادها , توانـايي هـا و شایستگی های کارکنان را فراهم می کند .

توانمند سازی روان شناختی  دارای 5 بعد می باشد که شامل موارد زیر است:

  • احساس شایستگی
  • احساس اعتماد
  • احساس موثر بودن
  • احساس خودمختاری
  • احساس معنی دار بودن شغل

 

توانمندسازی نیروی انسانی براساس رویکرد مکانیکی

همان گونه که بیان شد براساس این دیدگاه توانمندسازی نیروی انسانی تفویض اختیار و تصمیم گیری به کارکنان رده پایین سازمان است. در این دیدگاه توانمندسازی از سطح مدیریت عالی شروع می شود و مدیریت وظیفه مشخص کردن چشم انداز و تدوین برنامه ها و وظایف کارکنان را بر عهده دارد و همچنین منابع و اطلاعاتی را که کارکنان برای انجام وظایف محوله نیاز دارند، در اختیار آنها قرار می دهد.

براساس رویکرد مکانیکی کارکنان نیز می توانند در تغییرات و اصلاحات در رویه ها و فرایندها را بر عهده بگیرند و در یک محدوده مشخص تصمیم گیری می کنند. در این رویکرد نتایج بیشتر تحت کنترل مدیریت است و کارکنان در قبال نتایج پاسخگو هستند.

معنای توانمندسازی نیروی انسانی (براساس رویکرد مکانیکی) از نظر صاحب نظران مدیریت

بزرگانی مانند بلانچارد بیان میدارند که توانمند سازی براساس سه مرحله قابل اجرا است:

  • سهیم شدن کارکنان در اطلاعات
  • جایگزینی گروه ها بجای سلسله مراتب
  • طراحی ساختار سازمانی مناسب

صاحبن ظرانی مانند بارون و لامر برای اجرای توانمند سازی کارکنان بر موارد زیر تاکید دارند:

  • آموزش کارکنان برای کارکردن به صورت مشارکتی و گروهی و داشتن ابزارهای حل مسئله
  • سهیم شدن کارکنان در اطلاعات
  • تشکیل تیم هایی که دارای قدرت تصمیم گیری هستند
  • تاکید بر پاداش کارکنان در قبال افزایش مسئولیت پذیری و پاسخگویی

 

توانمندسازی نیروی انسانی براساس رویکرد ارگانیکی

براساس این رویکرد توانمندسازی افراد به عنوان فرایند ریسک پذیری، تغییر، رشد شخصی، اعتماد به کارکنان و تحمل اشتباهات آن ها تعریف شده است.

در این دیدگاه توانمند سازی چیزی نیست که مدیران برای کارکنان به ارمغان آورند بلکه به معنای ادراکات، باورهای شخصی و طرز تلقی افراد  در مورد نقش خود در شغل و سازمان است. اما مدیران می توانند بستر لازم برای توانمند تر شدن کارکنان را فراهم آورند و کارکنان توانمند را انتخاب کنند و به کار گمارند. در حقیقت آنچه مهم است این است که افراد باید خودشان احساس ازادی عمل کنند و بدانند که دارای قدرت تصمیم گیری هستند و خودشان را متعلق به سازمان بدانند.

در فرایند توانمند سازی در این دیدگاه کارکنان باید احساس شایستگی، تبحر و حس تاثیر گذاری بر سیستم و سازمانی که در آن کار می کنند را داشته باشند.

 

معنای توانمندسازی نیروی انسانی (براساس رویکرد ارگانیکی) از نظر صاحب نظران مدیریت

براساس نظر صاحبن ظرانی همچون کانگر و کانگو توانمند سازی عبارت است از فرایند افزایش احساس خودکارامدی در کارکنان  به وسیله شناسایی و حفظ شرایطی که موجب ناتوانی آنان شده است.

توماس و ولتهوس برای باورند كه توانمندسازي عبارت است از فرايند افزايش انگيزش دروني نسبت به انجام وظايف محوله كه شامل چهار حوزه شناختي مؤثربودن، شايستگي، معنی دار بودن و حق انتخاب (خود مختاری) می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *